Zie je het somber in?

Zie je het somber in?

Ik ben aan het aftellen. En dan niet voor iets leuks als bijvoorbeeld Sinterklaas. Nee, ik merk dat ik aan het aftellen ben naar de kerstvakantie. Nog 4 weken. Ik realiseerde me dit gisteravond al en spreek nu aan de ontbijttafel hardop uit wat ik toen al dacht: Ik merk dat ik aan het aftellen ben.


Hoeveel weken nog tot aan de kerstvakantie?


Inmiddels weet ik het antwoord op die vraag. Vier weken nog. Maar die kennis helpt me niks. Het maakt dat ik het alleen nog maar somberder ga inzien. De vier weken voelen inmiddels aan als vier grote massieve blokken zwart. Hoe ga ik ‘hobbels’ van deze orde ooit voor elkaar krijgen? Ik zie het somber in.


En dat is opvallend, want eigenlijk heb ik daar geen reden toe. Het gaat lekker, ik heb genoeg te doen en het levert nog wat op ook. Objectief gezien heb ik echt geen klagen.


Blijkbaar neem ik ergens van binnen een verkeerde afslag...


Aan de ontbijttafel neem ik een besluit. En ook dat spreek ik hardop uit: Ik wil niet aftellen, ik wil opbouwen. Zo, dat lucht al op. Maar ja, mooie one-liner: ik wil opbouwen, maar hoe dan!


Ik denk ineens terug aan mijn treinrit van vorige week. Ik ga nooit met de trein, checkte ook verkeerd in en heb nog wat administratieve handelingen op de agenda staan om e.e.a. terug te vragen. Rotterdam was de bestemming en om daar vanuit Nijmegen vroeg te kunnen aankomen nam ik de trein van voor 7 uur.


Wat me pas op de terugweg opviel, was dat ik het grootste deel van de heenweg in het donker gereisd had. En dat viel me vooral op, omdat ik op de terugweg heb zitten genieten van het uitzicht overdag. Het was nog voor Breda en iets met weilanden, afgewisseld met breeduitgemeten water.


En dat verschil, van dag en nacht, deed me de kracht van licht en donker opnieuw inzien.


Nu wist ik dat al wel, want ik heb geleerd om bij mensen die het somber inzien eerst van binnen het licht te checken. Het sombere gevoel hoort bij een innerlijk beeld en (ga maar bij je zelf na!) dat is een donker beeld. Nooit licht en stralend.


En zo is het zomaar klip en klaar. Aftellen is voor mij een soort van donkere tunnel die steeds benauwder aanvoelt. En waarvan ik niet meer kan zien of er überhaupt nog licht aan het einde van de tunnel is. Hoog tijd om vanbinnen aan de knoppen van licht en donker te gaan draaien.


Dat is de eerste stap van hoe ik opbouwen ‘aanzet’ in plaats van blijf ronddolen in ‘aftellen’.


Nu heb ik dat vaker gedaan, dus ik weet dat ik me alleen maar hoef voor te stellen dat er achter mij een stralende zon opkomt. Zo licht en stralend dat ik de warmte meteen op mijn rug voel. En terwijl de zon verder opstijgt, vallen de eerste stralen van licht over mijn schaduw heen en wordt wat er nu voor me is stralend en licht.


En het is maar een fractie van een seconde, een keuze en misschien houd ik mezelf voor de gek? Maar het effect op mij is onmiskenbaar.


Mijn mond vertoont een steeds groter wordende glimlach en mijn ogen doen vrolijk mee.


Heerlijk! Zo sta ik ineens te popelen om aan te pakken, op te bouwen en vrolijk verder te gaan. Ik heb er zin in. En jij?

Contactgegevens


TEL: 0640323587

EMAIL: email@maikecoacht.nl


BTW NL190841539B01

KvK 69690952

Rek.: NL76KNAB0257134867

SiteLock